Thanh Mạt Dân Quốc Sơ · Tập 14 / 露华 史馆榆叶梅和闰庵,用碧山平韵

踏青人懒,恰峭风吹得,困损春魂

露华 史馆榆叶梅和闰庵,用碧山平韵

Chương 592 · Thanh Mạt Dân Quốc Sơ · Tập 14

Original Text

踏青人懒,恰峭风吹得,困损春魂。 不分明处,犹余一缕芳痕。 尽有浮花浪蕊,是几番、嫁杏拖裙。 浑未觉,东皇有意,潜与移根。 凄清低颦敛靥,似新入平阳,退处长门。 溶溶淡月,能消几度黄昏。 坐对繁英薄媚,只莫忘、流水孤村。 春去也,斜阳一抹断云。 亚枝蕊坼。 怎一晌匀回,旧日颜色。 翠葆细含,偏有夭红萦拂。 寂寥分掷墙阴,撩乱又穿窗格。 珊珊意,严妆薄施,细认天骨。 凭栏无限心恻。 倘奏乞通明,留住冰魄。 簇拥嫩香,蜂蝶忍便轻摘。 可爱有限韶光,欲倩画工图出。 凝睇久,移尊饯春也得。

Textual Variants

Chưa biên soạn.

Sino-Vietnamese

Chưa biên soạn.

Literal Translation

Chưa biên soạn.

Literary Translation

Vietnamese

Chưa biên soạn.

English

Chưa biên soạn.

Commentary

Chưa biên soạn.

Textual Notes

Tác giả: 奭良

Triều đại: 清末民国初

References

| Layer | Source | License | | --- | --- | --- | | Original Text (Hán văn) | Werneror/Poetry 清末民国初.csv | PD-old | | CSV corpus | https://github.com/Werneror/Poetry | MIT (packaging) |

Chi tiết: [sources/ATTRIBUTION.md](../sources/ATTRIBUTION.md).